
ว่ากันว่า "ละคร คือ เรื่องราวของมนุษย์"
เพราะละครสะท้อนให้เห็นภาพการกระทำของมนุษย์ ตลอดจนชีวิตมนุษย์ในแง่มุมต่างๆ ตามมุมมองของนักเขียนบทละคร ไม่ว่าจะเป็นความขัดแย้ง ขมขื่น เจ็บปวด กล้าหาญ หรือน่าขบขัน ในชีวิตของมนุษย์แต่ละคน หากจะพูดถึงการทำละครเวที จะนึกถึงอะไรเป็นสิ่งแรก ทุกคนจะให้คำตอบเป็นเสียเดียวกันว่า "เรื่อง" หรือ ถ้าจะใช้ภาษาให้เฉพาะเจาะจงลงไปนั้นก็คือ "บทละคร" เพราะบทละครคือส่วนที่สำคัญที่สุดในการทำละ
ครทุกชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งละครเวที เพราะมันคือ ตัวกำหนดองค์ประกอบอื่นๆ ทุกอย่างในละคร ไม่ว่าจะเป็น โครงของเรื่อง สีสันของแสง ฉาก เสื้อผ้า และรวมไปถึงการแสดง (acting) ของนักแสดงด้วย เพราะแน่นอนว่าการแสดงในละครตลก ย่อมต้องมีลีลาการแสดงที่ต่างไปจากการแสดงละครชีวิ

ต วัฒนธรรมการแสดงละครเวทีของบ้านเรามักไม่มีบท ยกเว้นแต่ว่าเป็นละครสมัยใหม่ที่ทำตามตะวันตก ละครรำ ละครร้อง แต่อย่าลืมว่าเรามาจากการเล่าเรื่องก่อน มาจากการจำเพื่อร้องเพลง และคอรัสก็เป็นผู้หญิง ยกเว้นอย่างเดียวคือการภาคโขน เพราะฉะนั้นที่จริงแล้วในบ้านเราเวลาพูดถึงผู้หญิงกับละคร หรือละครที่ผู้หญิงเขียนจะพบว่า จริงๆ แล้วผู้หญิงอยู่ในวงการละครมานานมากแล้ว เราต้องยอมรับก่อนว่าละครเวทีส่วนมากในบ้านเราผลิตโดยผู้หญิง ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นการแปลมาจากบทละครที่ผู้ชายเป็นคนเขียน แต่ว่าในเมืองไทยวงการนี้ผู้หญิงเป็นใหญ่ และในส่วนเมื่อผมอีกคนที่ทำละครและเล่นละครเวทีมาหลายเรื่องจะถูกมองว่าผู้ชายที่ชอบละครเวทีเล่นละครเวทีจะไม่ใช่ผู้ชายที่แท้จริงผมเลยมองว่าไม่ถูกต้อง ในเมี่อศิลปะในแขวงนี้ทุกคนสามารถเสพได้และผมอีกคนก็เลือกที่จะเสพศิลปะด้านละครเวที